با اجرای طبقه بندی اجباری زباله در دو سال گذشته، مواد زیست تخریب پذیر به تدریج تبدیل به یک مفهوم داغ شده است. ماده زیست تخریب پذیر چیست و در چه زمینه هایی استفاده می شود؟ چگونه این مواد را تشخیص دهیم؟
توسعه کیسه های بسته بندی پلاستیکی در جهت سبز ارتباط نزدیکی با نگرانی مردم'؛ برای حفاظت از محیط زیست دارد. از دهه 1970، بسیاری از کشورها شروع به تولید کیسه های پلاستیکی سبز کرده اند.
از آنجایی که مواد پلی الفینی که عمدتاً از پلی اتیلن و پلی اتیلن ساخته شده اند را نمی توان در مدت زمان کوتاهی تجزیه کرد، دانشمندان در نهایت یک سری مواد پلی استری را سنتز کردند که می توانند توسط میکروارگانیسم ها از طریق تحقیقات تجزیه شوند و همچنین برخی منابع تجدید پذیر (مانند کاه، باگاس، نشاسته ذرت، و غیره) از مواد سبز مصنوعی استخراج می شوند تا کیسه های پلاستیکی سبز واقعاً زیست تخریب پذیر تولید شوند.
کیسه بسته بندی زیست تخریب پذیر باید دارای سه شرط باشد: اول اینکه کاملاً تجزیه پذیر باشد و محصولات دی اکسید کربن و آب باشد. ثانیاً، در شرایط کمپوست صنعتی، باید طی 180 روز به طور کامل تخریب شود. ثالثاً، پس از تخریب، هیچ گونه سمیتی ایجاد نمی کند. هیچ تاثیری بر محیط زیست ندارد.
مواد زیست تخریب پذیر به طور گسترده در کیسه های بسته بندی سفارشی استفاده شده است. این نوع کیسه های بسته بندی را می توان در کارخانه کمپوست فرآوری کرد و ظرف 30 تا 45 روز به کود آلی تبدیل کرد. از دهه 1990، کشورهای غربی شروع به استفاده از کیسه های خرید زیست تخریب پذیر و کیسه های زباله مواد غذایی کرده اند.
با توجه به زمان نسبتاً کوتاه استفاده از کیسه های بسته بندی زیست تخریب پذیر در چین، بسیاری از مشتریانی که به کیسه های بسته بندی سفارشی نیاز دارند، نحوه شناسایی کیسه های بسته بندی زیست تخریب پذیر را نمی دانند. از آنجایی که این نوع کیسه بسته بندی از نظر ظاهری تفاوت قابل توجهی با کیسه های پلاستیکی معمولی ندارد، یک سری استانداردها در سطح بین المللی صادر شده است: ISO14855، EN13432، ASTM-D6400.
در حال حاضر سه علامت گواهینامه معتبر بین المللی وجود دارد:"OK Compost","Seedling" و"BPI". بنابراین، در صورت وجود این نوع علائم گواهی، می توان آنها را به عنوان کیسه های بسته بندی زیست تخریب پذیر شناسایی کرد.
